Nederlands StatenVertalings 1715 Bijbel

Jesaja 6

Jesaja

Index

Hoofdstuk 7

1


 

  Het geschiedde nu in de dagen van Achaz, den zoon van Jotham, den zoon van Uzzia, den koning van Juda, dat Rezin, de koning van Syrie, en Pekah, de zoon van Remalia, dekoning van Israel, optoog naar Jeruzalem, ten oorlog tegen haar; maar hij vermocht met strijden niet tegen haar.  

 

 


2


 

  Als men den huize Davids boodschapte, zeggende: De Syriers rusten op Efraim, zo bewoog zich zijn hart en het hart zijns volks, gelijk de bomen des wouds bewogen worden vanden wind.  

 

 


3


 

  En de HEERE zeide tot Jesaja: Ga nu uit, Achaz tegemoet, gij en uw zoon, Schear-Jaschub, aan het einde van den watergang des oppersten vijvers, aan den hogen weg van hetveld des vollers;  

 

 


4


 

  En zeg tot hem: Wacht u, en zijt gerust, vrees niet, en uw hart worde niet week, vanwege die twee staarten dezer rokende vuurbranden; vanwege de ontsteking des toorns vanRezin en der Syriers, en van den zoon van Remalia;  

 

 


5


 

  Omdat de Syrier kwaad tegen u beraadslaagd heeft, met Efraim en den zoon van Remalia, zeggende:  

 

 


6


 

  Laat ons optrekken tegen Juda, en het verdriet aandoen, en het onder ons delen, en den zoon van Tabeal koning maken in het midden van hen.  

 

 


7


 

  Alzo zegt de Heere HEERE: Het zal niet bestaan, en het zal niet geschieden.  

 

 


8


 

  Maar Damaskus zal het hoofd van Syrie zijn, en Rezin het hoofd van Damaskus; en in nog vijf en zestig jaren zal Efraim verbroken worden, dat het geen volk zij.  

 

 


9


 

  Ondertussen zal Samaria Efraims hoofd zijn, en de zoon van Remalia het hoofd van Samaria. Indien gijlieden niet gelooft, zekerlijk, gij zult niet bevestigd worden.  

 

 


10


 

  En de HEERE voer voort te spreken tot Achaz, zeggende:  

 

 


11


 

  Eis u een teken van den HEERE, uw God; eis beneden in de diepte, of eis boven uit de hoogte.  

 

 


12


 

  Doch Achaz zeide: Ik zal het niet eisen, en ik zal den HEERE niet verzoeken.  

 

 


13


 

  Toen zeide hij: Hoort gijlieden nu, gij, huis van David! is het ulieden te weinig, dat gij de mensen moede maakt, dat gij ook mijn God moede maakt?  

 

 


14


 

  Daarom zal de Heere Zelf ulieden een teken geven; ziet, een maagd zal zwanger worden, en zij zal een Zoon baren, en Zijn naam IMMANUEL heten.  

 

 


15


 

  Boter en honig zal Hij eten, totdat Hij wete te verwerpen het kwade, en te verkiezen het goede.  

 

 


16


 

  Zekerlijk, eer dit Knechtje weet te verwerpen het kwade, en te verkiezen het goede, zal dat land, waarover gij verdrietig zijt, verlaten zijn van zijn twee koningen.  

 

 


17


 

  Doch de HEERE zal over u, en over uw volk, en over uws vaders huis, dagen doen komen, hoedanige niet gekomen zijn van dien dag af, dat Efraim van Juda is afgeweken, doorden koning van Assyrie.  

 

 


18


 

  Want het zal te dien dage geschieden, dat de HEERE zal toesissen de vliegen, die aan het einde der rivieren van Egypte zijn, en de bijen die in het land van Assur zijn.  

 

 


19


 

  En zij zullen komen, en zij allen zullen rusten in de woeste dalen, en in de kloven der steenrotsen, en in al de doornhagen, en in alle geprezene plaatsen.  

 

 


20


 

  Te dien dage zal de Heere door een gehuurd scheermes, hetwelk aan gene zijde der rivier is, door den koning van Assyrie, afscheren het hoofd, en het haar der voeten; ja, hetzal ook den baard gans wegnemen.  

 

 


21


 

  En het zal geschieden te dien dage, dat iemand een koetje in het leven zal behouden hebben, en twee schapen;  

 

 


22


 

  En het zal geschieden, dat hij vanwege de veelheid der melk, die zij geven zullen, boter zal eten; ja, een ieder, die overgebleven zal zijn in het midden des lands, die zal boter enhonig eten.  

 

 


23


 

  Ook zal het te dienzelfden dage geschieden, dat iedere plaats, alwaar duizend wijnstokken geweest zijn, van duizend zilverlingen, tot doornen en distelen zal zijn;  

 

 


24


 

  Dat men met pijlen en met den boog aldaar zal moeten gaan; want het ganse land zal doornen en distelen zijn.  

 

 


25


 

  Ook al de bergen, die men met houwelen pleegt om te hakken, daar zal men niet komen uit vrees der doornen en der distelen; maar die zullen wezen tot inzending van den os,en tot vertreding van het kleinvee. Jesaja 8  

 

 


Jesaja 8

 

 

 

HTMLBible Software - Public Domain Software by johnhurt.com

 


Other Software is Available At These Sites: