Nederlands StatenVertalings 1715 Bijbel

Deuteronomium 4

Deuteronomium

Index

Hoofdstuk 5

1


 

  En Mozes riep het ganse Israel, en zeide tot hen: Hoor, Israel! de inzettingen en rechten, die ik heden voor uw oren spreek, dat gij ze leert en waarneemt, omdezelve te doen.  

 

 


2


 

  De HEERE, onze God, heeft een verbond met ons gemaakt aan Horeb.  

 

 


3


 

  Met onze vaderen heeft de HEERE dit verbond niet gemaakt, maar met ons, wij die hier heden allen levend zijn.  

 

 


4


 

  Van aangezicht tot aangezicht heeft de HEERE met u op den berg gesproken uit het midden des vuurs,  

 

 


5


 

  (Ik stond te dier tijd tussen den HEERE en tussen u, om u des HEEREN woord aan te zeggen; want gij vreesdet voor het vuur en klomt niet op den berg) zeggende:  

 

 


6


 

  Ik ben de HEERE, uw God, Die u uit Egypteland, uit het diensthuis uitgeleid heb.  

 

 


7


 

  Gij zult geen andere goden voor Mijn aangezicht hebben.  

 

 


8


 

  Gij zult u geen gesneden beeld maken, noch enige gelijkenis, van hetgeen boven in den hemel, of onder op de aarde is; of in het water onder de aarde is;  

 

 


9


 

  Gij zult u voor die niet buigen, noch hen dienen; want Ik, de HEERE, uw God, ben een ijverig God, Die de misdaad der vaderen bezoek aan de kinderen, en aan hetderde, en aan het vierde lid dergenen, die Mij haten;  

 

 


10


 

  En doe barmhartigheid aan duizenden dergenen, die Mij liefhebben, en Mijn geboden onderhouden.  

 

 


11


 

  Gij zult den Naam des HEEREN, uws Gods, niet ijdellijk gebruiken; want de HEERE zal niet onschuldig houden dengene, die Zijn Naam ijdellijk gebruikt.  

 

 


12


 

  Onderhoudt den sabbatdag, dat gij dien heiligt; gelijk als de HEERE, uw God, u geboden heeft.  

 

 


13


 

  Zes dagen zult gij arbeiden, en al uw werk doen;  

 

 


14


 

  Maar de zevende dag is de sabbat des HEEREN, uws Gods; dan zult gij geen werk doen, gij, noch uw zoon, noch uw dochter, noch uw dienstknecht, noch uwdienstmaagd, noch uw os, noch uw ezel, noch enig van uw vee, noch de vreemdeling, die in uw poorten is; opdat uw dienstknecht, en uw dienstmaagd ruste, gelijkals gij.  

 

 


15


 

  Want gij zult gedenken, dat gij een dienstknecht in Egypteland geweest zijt, en dat de HEERE, uw God, u van daar heeft uitgeleid door een sterke hand en eenuitgestrekten arm; daarom heeft u de HEERE, uw God, geboden, dat gij den sabbatdag houden zult.  

 

 


16


 

  Eert uw vader, en uw moeder, gelijk als de HEERE, uw God, u geboden heeft, opdat uw dagen verlengd worden, en opdat het u welga in het land, dat u de HEERE,uw God, geven zal.  

 

 


17


 

  Gij zult niet doodslaan.  

 

 


18


 

  En gij zult geen overspel doen.  

 

 


19


 

  En gij zult niet stelen.  

 

 


20


 

  En gij zult geen valse getuigenis spreken tegen uw naaste.  

 

 


21


 

  En gij zult niet begeren uws naasten vrouw; en gij zult u niet laten gelusten uws naasten huis, zijn akker, noch zijn dienstknecht, noch zijn dienstmaagd, zijn os, nochzijn ezel, noch iets, dat uws naasten is.  

 

 


22


 

  Deze woorden sprak de HEERE tot uw ganse gemeente, op den berg, uit het midden des vuurs, der wolk en der donkerheid, met een grote stem, en deed daar nietstoe; en Hij schreef ze op twee stenen tafelen, en gaf ze mij.  

 

 


23


 

  En het geschiedde, als gij die stem uit het midden der duisternis hoordet, en de berg van vuur brandde, zo naderdet gij tot mij, alle hoofden uwer stammen, en uwoudsten,  

 

 


24


 

  En zeidet: Zie, de HEERE, onze God, heeft ons Zijn heerlijkheid en Zijn grootheid laten zien, en wij hebben Zijn stem gehoord uit het midden des vuurs; dezen daghebben wij gezien, dat God met den mens spreekt, en dat hij levend blijft.  

 

 


25


 

  Maar nu, waarom zouden wij sterven? Want dit grote vuur zou ons verteren; indien wij voortvoeren de stem des HEEREN, onzes Gods, langer te horen, zo zoudenwij sterven.  

 

 


26


 

  Want wie is er van alle vlees, die de stem des levenden Gods, sprekende uit het midden des vuurs, gehoord heeft gelijk wij, en is levend gebleven?  

 

 


27


 

  Nader gij, en hoor alles, wat de HEERE, onze God, zeggen zal; en spreek gij tot ons al wat de HEERE, onze God, tot u spreken zal, en wij zullen het horen en doen.  

 

 


28


 

  Als nu de HEERE de stem uwer woorden hoorde, toen gij tot mij spraakt, zo zeide de HEERE tot mij: Ik heb gehoord de stem der woorden van dit volk, die zij tot ugesproken hebben; het is altemaal goed, dat zij gesproken hebben.  

 

 


29


 

  Och, dat zij zulk een hart hadden, om Mij te vrezen, en al Mijn geboden te allen dage te onderhouden; opdat het hun en hun kinderen welging in eeuwigheid!  

 

 


30


 

  Ga, zeg hun: Keert weder naar uw tenten.  

 

 


31


 

  Maar gij, sta hier bij Mij, dat Ik tot u spreke al de geboden, en inzettingen, en rechten, die gij hun leren zult, dat zij ze doen in het land, hetwelk Ik hun geven zal, omdat te erven.  

 

 


32


 

  Neemt dan waar, dat gij doet, gelijk als de HEERE, uw God, u geboden heeft; en wijkt niet af ter rechterhand, noch ter linkerhand.  

 

 


33


 

  In al den weg, dien de HEERE, uw God, u gebiedt, zult gij gaan; opdat gij leeft, en dat het u welga, en gij de dagen verlengt in het land, dat gij erven zult.   

 

 


Deuteronomium 6

 

 

 

HTMLBible Software - Public Domain Software by johnhurt.com

 


Other Software is Available At These Sites: